Dag 01: Düsseldorf → Los Angeles

Gebruik de pijlen en onderaan de pagina om van dag tot dag te bladeren.

Omdat het zo’n heerlijk nummer is (en de plaatjes mooi meegenomen ) :

De plannen voor vandaag:

Na aankomst krijgen we uiteraard de nodige administratieve plichtplegingen en dan de auto ophalen en naar het hotel. Misschien treffen we Sue vandaag al even voor een welkomst drankje of hapje bij het hotel. We maken het alleen niet laat, want we gaan waarschijnlijk erg snel planken

7 augustus
En dan is het ineens zover. Lekker uiteten geweest met de familie bij de Mexicaan, dus de keuken blijft hier mooi schoon.
De tassen staan ingepakt en zowaar kan één van ons zelfs zonder eigen koffer op reis. We nemen er wel 5 mee, alleen is er nu dus nog één geheel leeg. Dat wordt nog anders hoor, don’t worry!
Morgenochtend de toilettasjes nog ergens bijproppen, de laatste losse spullen in een ander gaatje en op naar Düsseldorf. Belachelijk vroeg, maar goed beter daar dan thuis duimen draaien. En je weet nooit wat je onderweg tegen komt. Tot over een paar dagen!

Voor de fanatieke volgers: de gedetailleerde vluchtinformatie vind je hier (AB7430). Het wordt nog spannend of wel wel over de Grand Canyon vliegen, want de vlucht van vrijdag vloog over Canada en kwam dus vanuit de richting San Francisco.

9 augustus – En dan nu vanuit Amerika
Zo, de vlucht zit er op. En dat viel alles behalve tegen kunnen we wel zeggen. De autorit naar Düsseldorf ging soepel, de valet parking verliep net zo soepel en ook het afgeven van de bagage was eigenlijk zo gebeurd. Toen op zoek naar een Starbucks, om alvast helemaal in de stemming te komen. Uiteindelijk beland op een ‘personeel only’ verdieping… dat was dus niet de juiste route. Ach, laat maar, we zoeken er wel één na de douane. “Domme Hollanders” zal de man in het iets te strakke pak wel gedacht hebben. Helaas daar geen Starbucks, maar genoeg alternatieven.

Het vliegtuig vertrok stipt op tijd en onze plekken waren zoals verwacht: royaal voor onszelf en de meiden klaagden ook nergens over. De beeldschermen waren wat gedateerd, maar dat mocht de pret niet drukken, met de vele alternatieven. We zullen wel vaker laten doorschemeren deze reis dat we niks gewend zijn, dat begon al in het vliegtuig. We vonden het eten namelijk lekker. Niet alle vijf, maar dat was geheel volgens verwachting

In LA waren we in no-time langs de eerste check. Ik (René dus) als eerste, maar de hele grote meneer zei dat ik iedereen uit mijn gezelschap mee moest nemen. En dus stonden er 4 blondines naast me. “Which one is your wife?”, vroeg hij. Ik snap nu waarom Inge graag weer terug wou naar Californie.

De bagage was er snel en toen langs de laatste check. Je ziet een uitgang en wat mensen in een rijtje. Als je die rij dan even terugvolgt, zie je dat het een soort polonaisse op een Twentsche bruiloft is die door de hele hal kronkelt. Met opvallend veel chinese feestvierders. Wat die allemaal meesjouwen, geen idee, maar het zijn in ieder geval heel veel, hele grote, hele zware dozen.

Na de laatste horde, langs het enorme ontvangstcomitee. Alleen geen bordje Belderbos, dus we zullen zelf op zoek moeten (was ook niet besteld). Eenmaal buiten meteen hectiek. Als je daar even doorheen kijkt, gaat het weer erg soepel. De Alamo bussen rijden af en aan en dus snel op pad naar de auto. De volgende rij. Deze duurde wat langer. Gaaaap. Eerst de nodige vragen of ik echt niet wat groters wou met zoveel dames. Een upgrade naar Suburban zou leuk zijn als het niet te duur is en uiteraard was het een koopje: $360. Dagtutniet vriend. Met de papieren naar buiten en een mannetje in het blauw de formulieren gegeven. Nog wel even snel wat $$$ erin gestopt en op mijn vriendelijkste toon gezegd dat hij hiervoor vast wel een Suburban voor me had. Hij ging even met de manager babbelen en hij vertelde me dat die in een goede bui was. Een Suburban had hij niet, maar of een GMC Yukon (all leather, 7 seats) ook goed was. Hij zou hem wel even voor laten rijden. Nou, dat was snel bekeken, 3 minuten later reden we het terrein af in deze royale zilvergrijze stoere bak. Gave bak hoor! (@RobertJan, leverde jij die hier niet in?)

Over het hotel kunnen we kort zijn: lekker dichtbij en ruime kamers. Verder geen bijzonderheden. We hadden twee kamers met tussendeur, dus dat was wel prettig met de meiden naast ons. We eten in het hotel nog even een pizza en drinken nog wat, maar dan is het heel snel welterusten na ruim 24 uur op te zijn geweest. Ik geloof dat het rond 21:00 was.